«بر بهار»، نوع صنعت کتابت و اصولی آرا دادن صحیفههای کتاب. در ظرف مخصوص شلم درخت را با رنگهای مختلف و شیریش آمیخته، با یاری مویقلم با نوبت (از رنگ بلند به رنگ پست) پاش میدادند. توسط شانة مخسوس هر گونه تصویرها حاصل نموده، بالای آن را با کاغذ میپوشاندند؛ بعد چند دقیقه قاغذ را آهسته گرفته از یک گوشهاش در جای سایه میاویختند، تا که مایع روی قاغذ شارد و آن خشک شود.
وستاها از خطهای کج و کلیب و گلهای «ابر بهار» در وقت تصویر هر گونه شکلهای هندسی، رستنیها، حتّی پارچههای شعری نیز استفاده کردهاند. گلهای «ابر»بهار، عادتاً، به یکدیگر شبیه نیستند، لیکن استاهای ماهر قادر بودند، که یک نقش را یکچند مراتبه بموقیع تکرار کنند. این نوع صنعت کتابت عصرهای 16-17 در هرات خیلی رواج یافته بود.
در تبریز، قزوین، اصفهان و غیره دستخطهای با سنعت «ابر بهار» آراداده وامیخورند. سالهای آخر برای از نو احیا نمودن این صنعت فراموششده کوششها شده ایستاده است.
یه. شریپاو.