معلومات آخرین
Home / زیست شناسی / خولنجان

خولنجان

خولنجان، خولینگان، خولنجای، خاولیجان، خسرودار، خسرودار و، خیسودار و (alpinia galanga، a. officinarum) ، گیاه بسیارساله (از عایلة زنجبیلها) و دارویست، که از آن تییار می‌کنند. xوله‌جان ریشپایه غفس و سیرگوشت خوشبویی و تند دارد. بیخ خشک آن را در صناعت خوراکواری چون خوشبویی استفاده می‌برند. میوه‌اش خوشبوست، آن را چون هل استعمال می‌کنند. از گل و خوشگولش خریش تییار می‌نمایند. خولنجان خودرویی اساساً در ناحیه‌های تراپیکی آسیا می‌روید. آن را بیشتر در هندوستان، شر لنکه، ختایی، ویتنام، اندانیزیه و غ. می‌پرورند.

xولنجان گیاه شفابخش قدیمیست. بنا به معلومات ابوریهان بیرونی خاولنجان یک پارة چوب کجو تابدار سرخ سیاهتابیست، که طعم تند و بوی خیلی فارم داشته است. ابوعلی‌سینا خولنجان را دوای کولنج و علّت گُرده حسابیده است. xولنج برای طبابت کسلیهای گُرده یکی از دواجات خیلی معمول بوده است.

بیخ سرختاب xولنج (a. galanga) سه‌راهر است، اینچنین 0، 04% (در ریشپایه a. officinarum 0، 7-0، 8%) روغن ایفیر (کافور، تسینیال و غ .) دارد. بسیار مملکتهای تراپیکی آسیا بیخ و داروی xولنج. (a. officinarum) را به مملکتهای دیگر می‌‌فروشند.      م. خاجیمتاو.

در بارمان

Инчунин кобед

safedaho

سفیده‌ها

سفیده‌ها، پراتیینها، مادّه‌های آرگنیکی کلانمالیکولة طبیعیی را گویند، که از امیناکیسلاته‌ها ترکیب یافته در ساخت …