معلومات آخرین
Home / مختلف / فوّاره

فوّاره

فوّاره، فانتن (اتلیوی fontana، از لاتینی fons-چشمه، منبع) ، در معماری انشائات مخصوصیست، که برای بالا برداشتن یا به پایان شاریدن آب موافق کنانده شده است. فوّاره اوّل در بالای سرچشمة طبیعی آب ساخته می‌شد. منبعد فواره را در جایهای دلخواه ساخته، آب را به آن توسط قبور و نهرها می‌آوردند. فواره در شرق، از جمله آسیای میانه از قدیم معمول است.

چارباغ و باششگاههای پرشکوه با فواره زینت می‌یافتند. از سرچشمه‌های خطّ معلوم می‌گردد، که در سمرقند باغینو نام باغ دلربا با فواره، سردابه و شرشره‌ها زینت یافته بوده است (عصر 15) ، ولی این باغ تا زمان ما باقی نمانده است. ساختن فواره در تاجیکستان در زمان ساویتی اوج گرفت. در دوشنبه فواره‌های باشکوه میدان 800-سالگی مسکو، خیابانهای به نام لنین، پتاوسکیی و عینی، اینچنین در شهرهای لنین‌‌آباد، نارک، قُرغان‌تپّه فواره‌ها ساخته شده‌اند. فوارة قصر مدنیّت کالخوز به نام عورونخوجه‌یف در ریان خجند بسا زیباست. بعضاً در اطراف فواره چراغهای الکتریکی گذاشته می‌شوند، که شبانه روشنی داده، حسن آن را می‌افزایند.
ر. دادابایف.

در بارمان

Инчунин кобед

سفی ابوالعلا عبدالمؤمن جاروتی

سفی ابوالعلا عبدالمؤمن جاروتی (سال تولد و وفات نامعلوم) ، لغت‌نویس فارس-تاجیک (عصر 15). در …